Grafheuvels (tumuli) zijn kunstmatig opgeworpen heuveltjes waaronder de doden (in uitgeholde bomen) of hun crematieresten (in urnen) begraven zijn. Ze veschijnen in het Neolithicum (2900-1700 v.Chr.) en bereiken hun hoogtepunt. in de Bronstijd (1700-700 v.Chr.) Behalve dat er nieuwe gafheuvels gemaakt worden, vinden er ook bijzettingen plaats in bestaande grafheuvels.

Veldhoven kent diverse plaatsen met grafheuvels. De bekendste zijn die van Toterfout-Halfmijl, die in 1844 werden opgemerkt door de Westerhovense onderwijzer Petrus Norbertus Panken. Een eeuw later, in de periode 1948-1951 werden door het Biologisch Archeologisch Instituut van de Universiteit Groningen 34 grafheuvels onderzocht. De dagelijkse leiding had Willem Glasbergen, die in 1954 promoveerde op een proefschrift over de opgravingen bij Toterfout-Halfmijl. 16 grafheuvels zijn zo goed mogelijk gerestaureerd, waarvan er 15 werden gedateerd in de vroege en midden Bronstijd. Ze liggen in drie groepen gegroepeerd: Toterfout (4), Groote Aard (7) en Halfmijl (4). Daarnaast is er het afzonderlijke Lambertsheuvel, gedateerd in het Neolithicum.

In juni 1963 werden bij de drie groepen bronzen panelen bijgeplaatst die uitleg geven over de inhoud en de structuur van de grafheuvels. In 1966 werden de grafheuvels op de lijst van Rijksmonumenten geplaatst.